Tak ciężko jest odciąć się od reliktów przeszłości, ludzi, rzeczy, nawet z głupim tosterem było mi jako osobie przywiązującej emocje do różnorakich przedmiotów ciężko się rozstać. A co dopiero ludzie, chuj, że masz wszystko czego ci trzeba, że masz co jeść, gdzie spać, że masz świetnych znajomych, że nie siedzisz sam w domu, że zmieniasz się na lepsze. Ale ta tęsknota, te śmieci przeszłości i tak wszystko zatrują. Można pić, palić, "zatapiać smutki" choćby w kobietach, ale co z tego.. na końcu i cytując tekst pewnej piosenki "I nie wiem co bym zrobił gdybyś tam gdzieś..pojawiła się w drzwiach, piękna jak zawsze.. nienawiść uszłaby ze mnie pewnie, nagle.. i powiedziałbym ci wprost, Kochanie że nasz czas nadszedł.." Tak już niestety jest, wydaje mi się, że pewnej cząstki przeszłości nigdy się nie pozbędziemy i choć można ją schować w umyśle po długim czasie to ona i tak tam będzie. Odchodząc troszeczkę od głównego tematu to nie mogę pojąć jak szybko wszystko os...